Dit werk heb ik op Valentijnsdag afgerond. Dat is mijn manier om deze dag te vieren, met een goede dosis zelfliefde. De verhalen over dit werk lopen enorm uiteen, en die verhalen vertellen je alles over de aanschouwer, niets over de maker. Voor mij is dit vanuit een liefdevol perspectief gemaakt. De man verrast zijn vrouw de nacht voor Valentijn met rozen en ballonnen, ondanks dat ze al gelukkig getrouwd zijn. Dat is echte liefde. De vrouw is wakker geworden. maar doet alsof ze slaapt. Ze wilt zijn moment niet afpakken, en weet dat het voor hem een fijnere ervaring is als ze blijft doen alsof ze slaapt. Ook dat is echte liefde. Maar uiteindelijk is er simpelweg gewoon zijn voor de ander het ultieme geschenk. Instead of bringing flowers, we the roses.